فندقی خان و بادوم خانوم

Channel Description:

Latest Articles in this Channel:

09/01/11--13:26: اعتماد (chan 2603091)

بعضی وقت ها حس میکنم که خیلی احمق بودم توی یه موضوعی

هی حرص می خورم که چرا اونجوری برخورد کردم؟ مخصوصا توی این قضیه




09/11/11--19:40: یاد میگیریم (chan 2603091)

یکی از قشنگی های رابطه من و حسام که البته تازه بش رسیدیم و قبلا اینگونه نبود اینه که داریم یاد میگیریم چطور بحث هایی که بینمون پیش میاد رو به طرفی هدایت کنیم که سازنده باشه نه فقط جر و بحث الکی و بعد هم ناراحت شدن هردومون

مثلا امروز من و حسام قرار داشتیم. برای من مشکلی پیش امد وحدودا 40 دقیقه دیر رسیدم. هرچند که من 40 دقیقه فقط از ساعت قرار دیرتر رسیدم و حسام خیلی قبل تر از اون رسیده بود و منتظر من بود.

با اینکه فکر می کردم خیلی بحث طولانی داشته باشیم ولی خیلی راحت تونستیم همدیگرو درک کنیم و مساله حل شد. البته می دونم که حسام خیلی خیلی زیاد در این قضیه گذشت کرد.

شاید تازگی ها خیلی خوب می تونیم خودمون رو جای همدیگه بذاریم و مطلب دیگه اینکه یاد گرفتیم دقیقا اون موضوع اصلی رو به جای حاشیه های بی مورد بیان کنیم. مثلا حسام به من میگه عزیزم وقتی که دیر میای به من توضیح بده. من نمی دونم جریان چیه نگران میشم.

ولی درصورتی که اوایل بحث می کشید به اینکه تو بی توجهی. منو الاف کردی. منم همین کارو میکنم ببینم تو چیکار میکنی و این حرفا.

به خاطر همه این گذشت ها ازت ممنونم عزیزم.

لیوانی که برای حسام خریده بودم رو بش دادم. اونم دوسش داشت. باهم رفتیم غذا خوردیم بعدم رفتیم یکم پیاده روی. تو راهم حسام کلی اصرار کرد که من باید برات لوازم التحریر بخرم تو داری میری دانشگاه. هرچی گفتم نه من احتیاج ندارم گفت نه تو دوست داری من میدونم.( واقعا هم دوست داشتم) :)

بش میگم خوش به حال بچه هایی که میرن مدرسه الان کلی ذوق و شوق دارن. میرن وسیله هاشون رو میخرن کتابب میگیرن

میگه: تو هرچی بخوای بیا همین الان بریم برات بگیرم

 و اینگونه ما لوس می شویم:)




09/18/11--19:53: تولدم مبارک (chan 2603091)

در آخرین لحظات این روز خودم رو رسوندم که امروز بدون پست نمونه.

صبح که از خواب بیدار شدم 2 تا اس ام اس داشتم. یکی از عشقم یکی هم از همراه اول با این مضمون: مشترک گرامی، تولدت مبارک.

اولش تو خواب و بیداری گفتم یعنی چی. مگه تولدمه؟ دوباره یادم آمد بعععععله تولدمه اونم از نوع شناسنامه ای.

از وقتی که جریان تولد برام معنی پیدا کرد حس خاصی به این روز نداشتم. همیشه روز تولدم تو بهمن بوده.

نمی دونم بگم مامانم اینا کار درستی کردن منو 5 ماه بزرگ تر کردن یا نه؟ از جهاتی به نفعم بوده. مثلا همیشه تو همه مقاطع تحصیلی زودتر از سنم وارد شدم. زود تر از سنم گواهینامه گرفتم و این یه جورایی حس خوبی بم میده.

ولی ناراحتم از اینکه هروقت ثبت نامی دارم یه تاریخ دیگه ای رو مینویسم. برام نه روز تولدم بلکه امروز پیام تبریک می فرستن و در ظاهر بزرگ ترم.

ولی میخوام از این به بعد حداقل یه جشن کوچولو برای امروزم حداقل خودم بگیرم. آخه قانونا امروز 23 ساله میشم.

شاید سالهای بعد این روز برام ملموس تر باشه. :)

دوباره برای سه شنبه بلیط سینما گرفته ایم. حال کردیم با نیم بهایی ها :)) و البته با اینترنتی خریدن.

پ.ن. تصمیم گرفتم رق.ص عربی رو ادامه ندم اگه تصمیم عوض نشه البته. دلایل زیادی هم براش دارم. یکیشم اینه که شنبه ها تا 3 کلاس دارم و اگه قرار باشه 5 سر کلاس باشم باید هزار دلهره و استرس برای رسیدن به کلاس داشته باشم و خسته و کوفته برم سر کلاس. نمی خوام فعالیتی که دارم یادش میگیرم برا استرس بیاره به جای آرامش و شوق.

 

پ.ن.۲ راستی این کیک مال من نیست مال حسام جان ه.




09/19/11--20:56: قدر شناسی (chan 2603091)

چند شب پیش اتفاقی به جای تخت رو زمین خوابیدم و صبح که پاشدم حس میکردم تمام بدنم کوفته شده. کلی به خودم غر زدم که جا بود خوابیدی.

مامان خانومی تمام فرش های منزل رو چند روز بعد داد برای شستشو

حدودا 3 یا 4 روزی فرش نداشتیم. زندگی یه جورایی سخت بود. نمی شد رو زمین لم بدی. نمی شد حتی رو زمین بشینی. همه جا خونه یخ بود. حتی نمی شد راحت درس خوند.

امروز بالاخره فرش ها رو آوردن. ظهر که رو فرش آشپزخونه خوابیده بودم حس کردم که چقد نرمه. چقدر خوبه.

نتیجه گیری : معلومه دیگه :))

پ.ن تانوشتن این یه تیکه به پایان برسه هزار بار مامان آمد و رفت و من هزار بار مینی مایز کردم. خودش فهمید حتما تو دلش میگه خر خودتی :(

می دونم خوب دست هم رو میخونیم ...




09/29/11--20:35: تولد (chan 2603091)

عزیزم تولدت مبارک

دوستت دارم




10/27/11--12:17: نومزدنگ (chan 2603091)

دوباره یه وقفه طولانی مدت بین نوشتنام افتاد. اصلا نمی دونم چه اصراری دارم افتادن این وقفه رو اعلام کنم ؟!

خاطره سه شنبه تو ادامه مطلب




10/28/11--19:02: یه روز تعطیل (chan 2603091)

همیشه از اینکه پنج شنبه یا جمعه بخوام برم بیرون واهمه دارم. چون مامان از لحظه ای که میرم تا برگردم منتظرمه و کافیه یکم دیر کنم تا قهر کردن هاش شروع بشه.

ادامه تو ادامه مطلب




11/01/11--08:04: بک مک (chan 2603091)

بر طبق رسم دوشنبه ها بازم ما دوشنبه بیرون بودیم. البته این دفعه کلی هم کار داشتیم. قرارمون 7 صبح بود( همش فکر میکنم آیا به جز ما کسی کله صبح قرار می ذاره؟) ولی چون حسام برنامه کلاسش عوض شده بود افتاد 12 ظهر که از شانس ما حسام کلی دانشگاه منتظر میمونه ولی استاد نمیاد و همچی که حرکت میکنه بیاد پیش من بش زنگ میزنن که استاد 10 دقیقه دیگه میاد.

حسام هم دیگه برنگشته و بی خیال رفتن شد. باهم رفتیم مثل همیشه پیاده روی و صحبت. از همه دری حرف زدیم. انگار 2 یا 3 روز که همدیگرو نمی بینیم حرفامون رو هم انباشته میشه.

از انقلاب 3 تا کتاب دوباره خریدم به علاوه برگه فیش برای پایان نامه و تحقیقاتمون

برای حسام هم رفتیم از یه مغازه ای کتاب بخریم. تا وارد شدیم یه نفر داخل مغازه گفت بفرمایید: حسام هم اسم کتاب درسیش که به انگلیسی بود رو گفت

اون طرف بیچاره فکر میکرد چیزی که حسام میخواد جزو کتابایی که اکثرا دنبالشن و وقتی اسمش رو شنید یه آن موند که چی بود. بعد برگشت به طرف روبه رو گفت ببین آقا چی میخواد فلانی.

اونم گفت بله؟ حسام دوباره اسم کتاب رو گفت و اون کتاب توی کامپیوتر پیدا کرد. و گفت داریم.

از این لحظه دقیقا ماجرای پیدا کردن کتاب شروع شد.

شانس ما کتاب طبق معمول تو قفسه ای که باید می بود، نبود. همه مغازه بسیج شده بودن کتاب رو پیدا کنن که پیدا نمیشد و ما هم همین جور یه لنگه پا وایساده بودیم. از همه جالب تر یه آقایی بود که کلا انگلیسی نمی دونست و دنبال کتاب بود برای ما. پرسید کتاب چه رنگیه ؟ حسام گفت زرد و آبی.

اونم هرچی کتاب زرد و آبی بود در میآورد می گفت اینه؟ من کف کرده بودم

یعنی فکر کنم هر کتاب زرد و آبی بی ربط بود تو اون مغازه به ما نشون داد. آخرش پرسید نویسندش کی بود؟

حسام: بکمن

آقاهه: بک مک؟

حسام: نه بکمن

آقاهه: آهان بک مک

من داشتم میترکیدم از طرفی نمی تونستم جلوی بقیه. اشکم سرازیر شده بود. نمی دونستم چیکار کنم.

با هزار زور بالاخره کتاب ما پیدا شد. ولی خدایی خیلی خندیدم. روحم شاد شد.




11/24/11--15:24: 1/9/90 (chan 2603091)

سه شنبه مثل همیشه با حسام بیرون بودیم. تقریبا مثل همه روزا یه جا رفتیم و یه چیز خوردیم. شاید چون وقتمون کامل آزاد نیست نمی تونیم راحت تصمیم بگیریم که کجا بریم. همیشه باید جایی بریم که بعدش بتونیم سریع به کلاسامون برسیم.

البته وقتی فکر میکنم می بینم مهمترین بخش قرارامون دیدن همدیگره و صحبت کردن و مشورت گرفتن و البته انرژی گرفتنه.

نزدیکای انقلاب بودیم که یهو توجهم توجه یه پسری جلب شد که داشت تاکسی می گرفت. برادر حسام رو من فقط تو عکس دیده بودم ولی به نظرم آمد این ادم خیلی شبیهشه.

به حسام گفتم : حسام این پسره چقدر شبیه داداشته!!

حسام تا دید گفت خودشه و رفت جلوتر

بش گفتم ببین من داداشتو ندیده شناختم برو حال کن.

گفت تو چطوری اونو دیدی؟

بش گفتم دوباره تا دیدی رفتی جلوتر از من. گفت اون می دونه ولی نمی شه اینجوری علنی باهم بریم جلوش.

هرچند خودمم فکر میکنم که خوب نیست هیچ کدوم از فامیل های اونا ما رو باهم ببینن. چون معمولا بعد از ازدواج حرف برای گفتن دارن.

هرچند تقریبا از دو خانواده (پدر و مادر و اینا) تقریبا هردو در جریان هستن ولی جالب اینه که هردو هم حرف خاصی راجب به اینکه چیکار میکنین و چرا اقدامی نمی کنین نمی زنن و ما هم اینجوری راحت تریم.

نمی تونم بگم این روزا خیلی سرم شلوغه ولی خیلی ذهنم مشغوله. زیاد انرژی وبلاگ نویسی ندارم و خودمم حس میکنم که حیفه.

فعلا بیشتر در تکاپوی تغییر برنامه های زندگیم هستم...




01/27/12--08:30: تولد (chan 2603091)

و امروز من ۲۳ ساله شدم

تولدم مبارک